فاحفظها . ثم قال : اللهم أعنه . . . إلى أنْ قالَ : وعليك بصلاة الليل و عليك بصلاة الليل و عليك بصلاة الليل » « 1 » . « معاوية بن عمّار گويد شنيدم حضرت صادق - عليه السلام - مىفرمود : بود در جملهء وصيت‌هاى پيغمبر - صلّى اللَّه عليه و آله - كه به على - عليه السلام - گفت : " يا على وصيت مىكنم تو را در خودت به خصلت‌هايى ؛ پس حفظ كن آنها را . " پس از آن گفت : " بار خدايا اعانت فرما او را . " تا آن‌كه فرمود : " و بر تو باد به نماز شب ، و بر تو باد به نماز شب ، و بر تو باد به نماز شب " » . از صدر و ذيل حديث كمال اهميت فهميده مىشود . وعَنِ الخِصالِ بِإسْنادِه عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ - عليه السلام - قَالَ : « قال النبي - صلى الله عليه و آله - لجبرئيل : عظني . فقال : يا محمد ، عش ما شئت فإنك ميت ؛ وأحبب ما شئت فإنك مفارقه ؛ واعمل ما شئت فإنك ملاقيه ؛ و اعلم ، أن شرف المؤمن قيامه بالليل ، وعزه كفه عن أعراض الناس » « 2 » . اختصاص دادن به ذكر ، و موعظه نمودن رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - را به اين امر ، از كمال اهميت آن كشف مىكند . و اگر جبرئيل امين چيزى مهمتر از آن را مىدانست در مقام موعظه آن را عرض مىكرد . وفي المجالس بِإسْنادِه عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ - رضي اللَّه عنه - قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - صلّى اللَّه عليه وآله - فِي حَدِيثٍ : « فمن رزق صلاة الليل من عبد ، أو أمة ، قام لله مخلصا ، فتوضأ و ضوءا سابغا ، و صلى لله عز و جل بنية صادقة و قلب سليم و عين دامعة ، جعل الله تعالى خلفه

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 8 ، ص 79 ، « وصيّة النبيّ صلى الله عليه و آله و سلم لأمير المؤمنين عليه السلام ، حديث 33 ( با كمى تفاوت ) ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 145 ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب بقيّة الصلوات المندوبة » ، باب 39 ، حديث 1 . ( 2 ) - « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم به جبرئيل گفت : " مرا اندرزى ده " . جبرئيل گفت : " اى محمد ، هر چه مىخواهى زنده‌بمان كه سرانجام خواهى مرد ؛ و هر چه را مىخواهى دوست بدار كه سرانجام از آن جدا خواهى شد ؛ و هر چه مىخواهى بكن كه سرانجام آن را ( نزد خداوند ) خواهى ديد ؛ و بدان‌كه شرف مؤمن به پاخاستن شب است و عزت او به دورى جستن او از آن چيزى كه در دست مردم است . . . " » . ( الخصال ، ص 7 ، حديث 19 ( با كمى تفاوت ) ؛ وسائل الشيعة ( طبع حجرى ) ، ج 1 ، ص 514 ، سطر آخر ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب بقيّة الصلوات المندوبة » ، باب 39 ، حديث 3 )